Kanapowy został Mistrzem Finlandii! Nie mogę w to uwierzyć. Ale przynajmniej dokopał Pastuchowi i to o 19 punktów. Powiedziałem Parobkowi o tym głośno i wyraźnie, jak tylko ukazały się wyniki, a on wrzasnął, że 18,7! Co za numerofil. W każdym razie jestem w szoku - Matti mistrzem. No ale oczywiście, on sobie wypoczywał w domku na kanapie, podczas gdy nam kazano włóczyć się po górach i zakopanych dolinach, i do tego skakać w zawiejach, zamieciach i deszczu. Trzeci był łamaga Kiuru - ten to w ogóle sobie odpoczywał: od poprzedniego marca.

Ja zająłem dopiero ósme miejsce! To jest skandal roku! Nawet Joonas był przede mną! To wszystko dlatego, że kazano nam skakać na suchych torach - bez śniegu, bez lodu, bez niczego. Słyszałem, jak moje biedne nartki szorują w torach i serce mi się łamało, aż się skupić nie mogłem. Teraz są całe porysowane. Wielki dóóóóóóóóóół.

Aho nie brał udziału w konkursie, bo podobno się rozchorował. Akurat, po prostu nie chciało mu się skakać - wszyscy wiemy, jak narzekał, że musi skakać w tych zawodach, choć wolałby spędzić czas w domu. Zaczyna się z niego robić taki leser jak z Mattiego. Z drugiej strony rzeczywiście mógł się przeziębić. W Zakopcu, jak w sobotę wieczorem poszedł na miasto się bawić, tak wrócił nad ranem w niedzielę - mając na sobie tylko cienki tiszert i szpilki. Oczywiście, mógł to być tylko koszmar. Ostatecznie Aho nie wygląda na człowieka, który nosi szpilki - ale z drugiej strony w tych skokach wszyscy jeden z drugim to pieprzone pedały, więc nic mnie już nie zdziwi.

Zaraz lecimy do Japonii. Japonia na leży do mnie.

Zakopane to dno. Nigdy nie lubiłem tej wiochy. Najpierw wiało i wczorajsze zawody przeniesiono na dziś. Dziś za to padał śnieg i odbyła się tylko jedna seria. Zająłem marne 27-me miejsce. Aho był 16-ty, a Pastuch 8-my. Żenada. Jedyne, co mnie cieszy, to fakt, że Lazaniowy w ogóle nie skakał, bo go zdyskwalifikowali. Ktoś wcisnął mu koszulkę z numerem startowym Ahonena w kwalifikacji i choć Lazaniowy wygrał kwalifikacje, to nie miał czego szukać w konkursie. On jest taki tępy, że nie zauważył, że skacze z numerem drugim od końca. Aho i tak nie brał udziału w kwalifikacjach, więc też nie zauważył, że mu numer startowy zniknął. Trzeba oczyścić skoki narciarskie z takich narodowości jak Żabolandia.

W każdym razie konkurs skończył się w połowie. Zanim zjechałem ze skoczni na dół, minęło pół godziny, bo na wyciąg wepchnął się przede mnie Małysz. A jak rozdawał autografy na dole, to rzuciła się na niego obsługa wyciągu i dlatego musiałem czekać, aż im łaskawie się podpisze. Mogłem dostać zapalenia płuc, stojąc tak na mrozie!

Lecimy do Japonii. Co prawda nie wiemy, czy od razu - bo Tommi zamknął się w pokoju i debatuje od dwóch godzin przez telefon z Marvailą, rzekomo na ten temat. Pieprzone pedały. We wtorek mamy w Jyväskylä Mistrzostwa Finlandii, ale być może jednak je sobie odpuścimy, żeby w Japonii być wypoczęci i w najlepszej formie. Co tam jakieś zawody krajowe, na które i tak nikt nie przychodzi podziwiać Mistrza!

Dobrze że zawody są wieczorem - jest czas na odespanie nocy. Wielki dóóóóóóóóóóóóóół. Wczorajsze zawody byłyby naprawdę dobre, ponieważ zająłem wysokie dziesiąte miejsce i jestem wielki, jednak inne sprawy nie ułożyły się tak pomyślnie.

Po pierwsze: Pastuch zajął miejsce piąte. Po pierwszej serii był dopiero siedemnasty, ale w drugim skoku tak mu podwiało pod narty, że przesunął się o tyle pozycji.

Po drugie: dwóch Austriaków znowu na podium - i to w momencie, kiedy już zaczęliśmy wierzyć, że mamy ich z głowy. Schli-coś tam wygrał, a Morgi wskoczył z 12-go na trzecie.

Po trzecie: Aho zbłaźnił nas w oczach polskich kibiców i całego świata. Tak się przechwalał, że ma już Kulę w garści. Jeszcze na treningach i w kwalifikacji dominował. A jak przyszło do konkursu, skakał dziesięć metrów bliżej niż czołówka i w sumie był dopiero 13. Jak jakiś debiutant.

Po czwarte - skoro mowa o debiutantach. No, to akurat pozytywna wiadomość. Lazaniowy był po pierwszej serii piąty (!!!) - naprawdę nie wiem, jak to zrobił - ale w drugiej skoczył równie nędznie jak jego chłopak Brzydal i wyleciał do trzeciej dziesiątki. Bardzo dobrze. Jeśli wydawało mu się, że umie skakać, to teraz dowiedział się prawdy.

Zaraz po zawodach poszliśmy pić. Ja dla doła, Pastuch dla świętowania, Aho - nie trzeba mówić. Tommi przyszedł chyba dla towarzystwa - albo nie chciał z Vaciakiem siedzieć w hotelu. Vaciak się ostatnio zrobił bardzo sławny, telewizja w pierwszej kolejności uderza do niego, kiedy chce opinii na temat naszych występów. Może to dlatego, że media widzą w nim następcę Tommiego, skoro wiadomo, że po tak marnym sezonie Tommi już naszym trenerem nie będzie. Choć Marvaila pewnie będzie mocno walczyć... W każdym razie nic to Tommiemu nie dało, bo Vaciak też przyszedł na imprezę i był gwiazdą towarzystwa, opowiadając wszystkim historię życia Pastucha. Jakby to kogoś interesowało. Dóóóóóóóóóóół.

Dzisiaj skaczemy drugi konkurs - musimy dokopać Austriakom, to pewne. Już nie mogę patrzeć na gęby Morgiego i Schli-coś tam.

Gdyby miasto nie było tak zasypane - zasypane Zakopane - poszedłbym się upić, ale pośród tych zasp łatwo się zgubić. Może wyskoczę na stację benzynową po jakąś flaszę. Z drugiej strony pod hotelem stoi masa napalonych faneczek, więc wróciłbym dopiero za dwie godziny, kiedy rozdałbym już te setki autografów, a muszę wypocząć przed jutrzejszym konkursem.

Kwalifikacja poszła w miarę dobrze - zająłem wysokie 14-te miejsce. Ale co z tego, skoro Brzydal i Lazaniowy znów byli wyżej ode mnie?? Nie mówiąc już o tym, że mało brakowało, by Pastuch kwalifikację wygrał. Życie jest okrutne!

Nie będę więc nic więcej pisać, dodam tylko, że dóóóóóóóóóóóóóóół. Zwłaszcza że wciąż boli mnie łeb po koncercie, jaki nam Lump i Jussi urządzili w podróży. Człowiek nigdzie nie ma spokoju od tych Hautamäkich. Jak się jednego pozbyliśmy, to drugi zaczął się udzielać w kadrze - zupełnie jakby ekipa nie mogła się bez nich obyć. Dobrze że ich najmłodszy braciszek nie interesuje się skokami.

PS. Jussi też był przede mną. Dóóóóóóóóół do kwadratu.

Od poczatku mówiłem, że chcą nas tu wykończyć. To jest spisek tej austriackiej mafii, bo skaczemy lepiej niż ich zawodnicy... Ale po kolei. Dziś rano odbył się konkurs zastępczy za wczoraj - skakaliśmy tylko jedną serię i bez żadnych prób. Jeden skok decydował o wszystkim. Znów kazano mi skakać między Lazaniowym a Brzydalem, ale udawałem, że ich nie widzę. W trudnych warunkach zająłem wysokie siódme miejsce, a Aho jakimś fartem wygrał. Triumf byłby całkowity, gdyby nie Lazaniowy, który skoczył jeszcze dalej ode mnie i był szósty. Ja w ogóle nie wiem, kto pozwolił Francuzom skakać na nartach. Ogólnie rzecz biorąc był to fiński dzień, bo dwóch firycków Koja - Hilde i Jacobsen - też było na podium, a czwarty był Wassiliew, któremu Jari Mantila smaruje narty. Suomi on paras, a ja jestem wielki.

Po południu miał być drugi konkurs, w którym ja i Aho zamierzaliśmy zmiażdżyć rywali - ale zawody odwołano, rzekomo z powodu pogody. Kto im uwierzy? Warunki były takie same jak przez cały weekend. Siedzieliśmy na skoczni ponad godzinę, konkurs odwlekano, przekładano, kazano czekać, a ja cierpiałem w namiocie, bo Lazaniowy wlazł na stół i zaczął wygłaszać mowę w swoim chorym języku. Nawet Hofer się tam pokazał - pewnie się chciał dołączyć do tej rozpusty (obecność Koja w ogóle mnie nie dziwi) - ale zaraz go Tepes zawołał i Hofer rady nie rady poszedł. Pieprzone pedały, wszędzie ich pełno, a zwłaszcza w FISie.

Tak czy owak, nic więcej nie skakaliśmy, więc nie zyskałem nowych punktów do klasyfikacji ani kolejnego zwycięstwa w lotach do kolekcji. No i tym samym zajmuję to samo miejsce co Aho, któremu po tylu latach udało się powtórzyć mój wyczyn, czyli wygrać konkurs lotów. (Przypominam o moim triumfie z Planicy z 2006.) A skoro mowa o wygrywaniu lotów - Kanapowy lądował dziś bliżej od przedskoczków, a jeśli dodać, że jako przedskoczkowie skakali Pękała i Kimmo, to macie całokształt sytuacji. Oj chyba rozstaniemy się z Mattim na jakiś czas...

Przyjazd do Harkowa to była najgorsza decyzja, jaką Tommi podjął w swojej karierze. Jestem coraz bardziej pewny, że zamierzają nas tu wykończyć - nas, Finów, najlepszą natkę skokową w historii. Oczywiście, chodzi im przede wszystkim o mnie, Mistrza, a także emeryta Aho, który jakimś cudem ostatnio dobrze skacze. Dzień zaczął się pięknie, choć nie mocno się wyspałem, bo mój pokój sąsiaduje z pokojem Tommiego, w którym Marvaila pocieszał go przez całą noc i wszystko musiałem słyszeć. Pieprzone pedały, jakby nam było mało problemów... W każdym razie na skoczni wiało, ale serię próbną udało się przeprowadzić. Podczas niej doznałem wstrząsu, bo okazało się, że skaczę pomiędzy Lazaniowym a Brzydalem. Co za trauma! Nie wiedziałem, w którą stronę patrzeć, żeby się nie dać zaskoczyć. Fracuzi mnie jednak ignorowali i tylko nad moją głową posyłali sobie spojrzenia i buziaczki. Jak można mnie ignorować?? Nie zdekoncentrowałem się tym, tylko oddałem piękny skok. Lazaniowy niestety skoczył tyle samo, a Brzydal tylko pół metra mniej. Jak dobrze, że w serii próbnej nie każą liderowi stać i pozować, bo nie wiem, jak bym zniósł takie dodatkowe towarzystwo Lazaniowego.

Konkurs niestety okazał się dnem totalnym, a mogło być tak pięknie. Oddałem wspaniały skok i długo prowadziłem w klasyfikacji. Jestem wielki. Potem jednak ten oszołom Ammann pobił prawie rekord skoczni Kanapowego i skoki z miejsca anulowano. Co za niesprawiedliwość! Tylko dlatego, że jakiś Ammann miał farta! A zostało już tylko sześciu chłopa do końca. Potem zaczęto konkurs od nowa, tymczasem warunki się pogorszyły i trwało to całymi godzinami, zanim wreszcie przyszła moja kolej. W międzyczasie mogłem poobserwować, co się dzieje ze skoczkami, gdy każe się im za długo czekać. Hilde rozebrał się do rosołu i pozował przed kamerą. Aho nie pozostał mu dłużny i zabrał się za gimnastykę na stole. Romøren układał sobie włosy. Małysz dogadzał sobie przy rurze z ciepłym powietrzem. Matti gapił się tępo przed siebie. Ja siedziałem z godnością przy stole z przekąskami - niestety, te prosiaki wszystko już zeżarły.

Kiedy wreszcie oddałem swój skok, warunki panowały straszne i zaraz potem Hofer zdecydował się wreszcie wszystko odwołać. Miejmy nadzieję, że jutro będzie lepszy dzień.