Zima idzie! Ja muszę trenować! A jak zawsze wszystko obraca się przeciw mnie. Powołując się na swój autorytet Mistrza, zarządziłem dzisiaj trening na Puijo. Nieważne że piątek wieczorem. Wywlokłem Lumpa z jego nory zwanej studiem nagrań, Joonasa z jego pralni, Mattiego z knajpy, a Vaciaka sprzed telewizora (coś tam mamrotał, że "Moda na sukces" właśnie leci, a to ważny odcinek, bo Brooke po raz tysięczny pokłóciła się z mężem i córką) - i kazałem się obsłużyć na Puijo. Niestety, kiedy Vaciak wsiadł na wyciąg, wszystko stanęło i nie dało się uruchomić. No i po treningu było - musiałem wracać do domu i trenować skoki na komputerze. Co za upokorzenie...

Przy okazji Vaciak ma dowód na to, że przekroczył masę krytyczną, skoro już wyciąg na Puijo nie chce go nosić.

Aho zrobił Tii drugiego bachora. Pochwalił się wczoraj w mediach - jakby było czym! On naprawdę już sam siebie przechodzi w wymyślaniu, jak by tu zaistnieć w prasie. Żenada. W każdym razie z Aho nie można (jeszcze) zadzierać, więc zadzwoniłem do niego z gratulacjami, a on zapytał "Kto taki???" Dóóóóół...

Jestem WIELKI.

To jest rzecz jasna oczywista prawda, niemniej jednak dzisiejszy konkurs pokazał, kto rządzi w skokach. Zajmując siódme miejsce, byłem najlepszym z Finów - Parobek skończył na dwudziestym drugim. Mój triumf jest oczywisty. Kanapowy był ósmy, a Pseudo-Fin 23, zaś reszta (czyli miernota Keituri) nie dostała się do II serii. Żenada. Ja się w każdym razie dzisiaj upiję, to pewne. Parobek pewnie też - ale on z żałości. A Matti po prostu będzie pił dla towarzystwa...

Znów wyprzedziło mnie dwóch Norów i dwóch Austriaków - farciarze! Byłem jednak w tak szampańskim nastroju po drugim doskonałym skoku, że aż łaskawie poklepałem Roara po plecach, bo w uwagą oglądał moje wyczyny. Może te Nory nie są takie złe? Romøren w każdym razie ledwo się dostał do drugiej serii. Cud, że zdążył na pierwszą z nakładaniem makijażu i układaniem włosów... Zrobiłem rundę honorową wokół wybiegu, żeby podziwiały mnie historyzujące tłumy, i powtarzałam do siebie cały czas "Jestem Mistrzem, jestem Najlepszy" - ale mnie ochrona brutalnie usunęła. Brak szacunku dla Mistrza.

Konkurs wygrał jakiś Polak - i to jest denerwujące: że nawet jak tego tam Małysza nie ma, to Polacy wygrywają. Zgroza! Jeśli chodzi o innych znajomych, to Daiki był szesnasty - chyba powinien pobierać lekcje skakania u prawdziwego mistrza, może bym pogadał z Ylianntilą... mmm... Khem. Lazaniowy i Brzydal skakali, jakby się tam też za ręce trzymali - i wylądowali tuż obok siebie w klasyfikacji końcowej gdzieś tam w trzeciej dziesiątce. Pieprzone pedały, nawet tutaj człowiek nie ma spokoju.

Jak już wytrzeźwiejemy, jedziemy do Klikowa - tam też pokażę, że jestem Mistrzem.