Jestem Wielki - a Pastuch, Keituri i Lappi nie. No ale o tym wszyscy wiedzą. Awansowałem w konkursie i trudnych warunkach pogodowych do finału, a potem udało mi się jeszcze przesunąć w klasyfikacji. Pastuch, miernota Keituri i ćpun Lappi pospadali z progu na 80-ty metr i drugą serię mogli oglądać z trybun. Po tym znać prawdziwego Mistrza.

Aho znów stanął na podium, farciarz jeden. Wszystko dlatego, że Küttel przewrócił się w drugiej serii. Ale jak nie umie skakać, to dobrze mu tak. Lazaniowy też wykazał się brakami w praktycznym wyskorzystaniu skoków, a konkretnie lądowaniu. Za to jego chłopak Brzydal, kolejny farciarz - miał taki wiatr pod narty, że zajął dziesiąte miejsce. Skandal! Nie rozumiem, jak można na coś takiego pozwalać.

Nie napisałem, kto wygrał? A po co? Największy farciarz z Austrii. Zaczynam rozumieć, co czuli ludzie, jak trzy lata temu Aho wszystko powygrywał... Skoro o nim mowa. Przyszli do niego przed konkursem ludzie z organizacji i powiedzieli, że ponieważ jest szeroko znany ze swoich talentów rysowniczych, mógłby narysować numerki na koszulkach startowych, bo mają tylko do numeru 50, a w konkursie startuje 62 zawodników. Aho się wściekł i powiedział, że on jest - nie uwierzycie - artystą, a rysowaniem numerków zająć się może pierwszy lepszy przedskoczek. Ale jak mu zaproponowali stosowną zapłatę od sztuki począwszy, Aho od razu zmienił ton i zapytał, czy po bokach koszulki też mają być te cyferki. A potem słyszałem jeszcze, jak wzdychał pod nosem, że czemu tak mało ludzi do Villach przyjechało...

Wspomnę jeszcze, że Pastuch strasznie Aho tych cyferek zazdrościł. I mówił, że on by je za darmo narysował, ale wzięli go za przedskoczka...

Dzisiaj pokazałem wszystkim swoją wielkość. Jesteśmy w Austrii, w jakichś Willach. Znów wszystko podstawione pod lokalnych, wiadomo: Hofer i te sprawy. Przed moim skokiem w drugiej serii wzięli się za zmienianie belki i inne takie duperele na skoczni. Chcieli mnie oczywiście zdekoncentrować i wyprowadzić z równowagi, żebym nie zagroził ich mistrzom: Morgiemu, Schli-coś tam i tym innym pajacom, których imion nawet nie pamiętam. Z opanowaniem prawdziwego Fina oddałem piękny skok i przesunąłem się z 23. na 14-te, Jestem Wielki. Pastuch mnie niestety wyprzedził o 1,5 punktu i to nieco mąci moją radość. Ale jutro mu jeszcze pokażę!

Konkurs wygrał Morgi - po raz kolejny! To się już robi nudne! Ile on już wygrał tych konkursów? Dziesięć??? Drugi był, o dziwo, emeryt Aho. No ale skakaliśmy na K90, a jemu na małe obiekty jeszcze siły wystarcza. Lappi zajął ostatnie miejsce, a Matti przegrał awans do drugiej serii o pół punktu. Co za żenada!!! Matti stwierdził, że oddalił się od swojej kanapy na 3000 km i że to go dobija. Otaczają mnie debile.

Fircyki Koja pospadały z progu, fircyki Niemeli też. Ja, jak napisałem, jestem Wielki. Jutro będzie jeszcze lepiej!

W dalszym ciągu nie wiem, gdzie jestem, a także momentami kim jestem - teraz już wiem, jak się zazwyczaj czuje mój przyjaciel Klaus. Postanowiłem założyć sobie forum, na którym moi wierni fani mogą dyskutować o mojej osobie. Tutaj link:

http://havu-thebest.phorum.pl/index.php

Nie zawiedźcie mnie!

Poprosiłem Mattiego żeby napisał notkę za mnie. Łeb mi pęka. Wróbelki są różowe i ryczą. Nie wiem gdzie jestem i co robię. Kazali mi dzisiaj skakać z góry na dół na nartach. A potem jakiś wielki facet (nasz trener - dopisek Mattiego) darł się na mnie że nie awansowałem do konkursu. Harri i Arttu też się nie dostali. Chcę do domu. Zgaście światło... arrrgh...

Havu poszedł spać, miał dziś ciężki dzień - dopisek Mattiego. Fajny ten blog, może też sobie taki założę. Bo wiecie, mam kanapę i chciałbym trochę o niej popisać. Ma wymiary 140x195, gdy się rozłoży, podnóżek. Kolor popielaty plus poduszki: niebieskie i szare. Bardzo funkcjonalna, a jaka szelma wygodna. Do nabycia za jedyne 695 euro w salonach Koti Idea.

Skakaliśmy dziś kwalifikację. Nie mówiłem, że w przypadku Lappiego wszystko się szybko okaże? Jako jedyny z naszej ekipy nie awansował do konkursu - co za wstyd! Z drugiej strony, mówimy o Lappim. On nam zawalił w Sapporo drużynówkę. Za coś takiego powinien mieć dożywotniego bana na występy w reprezentacji. Ja zająłem wysokie 14-te miejsce, a wciąż widzę podwójnie. Pastuch - który już niestety doleciał - znów mnie wyprzedził. Co za dóóóóóóóół...

Z innych ciekawostek: Jacobsen rozbił się na treningu i zbierali go niemal w kawałkach. Tak to jest, jak się chce przedobrzyć na własnej skoczni. Obu wesołków z zeszłego sezonu mamy w każdym razie z głowy.

Jesteśmy już w Norwegii. Od początku prześladuje nas pech. Wywinąłem orła na chodniku, bo Norwegowie nie znają chyba słowa "odśnieżać". Zupełnie nie rozumiem, po co robią na rynku lodowisko, skoro na chodnikach jest równie ślisko. W każdym razie mam wrażenie, że wszędzie lata pełno ćwierkających wróbelków, a skocznie widziałem cztery - czyżby już Turniej Czterech Skoczni?

Drugim poszkodowanym przez Norwegów jest Lappi, któremu na lotnisku powiedzieli, że substancja, którą zażywa, jest w Norwegii nielegalna, i zabrali mu cały zapas. Poznać łatwo: Lappi przestał się uśmiechać, zobaczymy też, jak mu będzie szło na skoczni.

A poza tym Hyvä Suomi!

Skakaliśmy dziś kwalifikację. To straszne, ale Lazaniowy cały czas był ode mnie lepszy! Kompletnie tego nie rozumiem, na pewno ten zdrajca Niemelä przekupił sędziów, żeby na czas jego skoku podnosili belkę. Inna sprawa, że zupełnie nie mogłem się skoncentrować po traumatycznych przeżyciach za dnia, zacznę może jednak od początku.

Dzień zaczął się miło, choć obudziły mnie odgłosy remontu za oknem. Rantasipi schodzi na psy: pod oknami jest plac budowy! Zjadłem pyszne śniadanko, Kalle przyniósł mi kawę, potem poszedłem na przebieżkę wokół hotelu, a potem był lunch. Znów najadłem się straszliwie: trzy herbatniki i liść sałaty, myślałem, że pęknę. Kiedy wracałem do pokoju, opuściło mnie szczęście, ponieważ do windy wpakowały się za mną te dwie namolne dziennikarki, które prześladują mnie od lat. Byłem sparaliżowany i bałem się nawet spojrzeć w ich stronę, by ich nie prowokować. Oczami wyobraźni widziałem już, jak blokują windę i przeprowadzają ze mną dwugodzinny wywiad! Na szczęscie wysiadły na trzecim piętrze, nawet na mnie nie spojrzawszy.

Kiedy już ochłonąłem, doszedłem do wniosku, że to skandal! Jak mogły nie chcieć ze mną wywiadu??? Kiedy szliśmy na konferencję, natknęliśmy się na nie, jak robiły wywiad z jakimś starym ramolem, którego musiały strasznie męczyć, bo wyglądał bardzo nietęgo. Wiedziałem, że muszę być ostrożny. Chłopaki powiedzieli, że to jakiś Hannu Lepistö, który kiedyś trenował Aho - więc wszystko jasne: poprzednia era. Na konferencji nic się nie działo, pytań z sali nie było, ale dwie baby i tak wpadły w trakcie. Ci dziennikarze nie potrafią się zachować. Zawsze o tym wiedziałem. Po konferencji nie darowały chłopakom sesji fotograficznej, a na Vaciaka jedna nawet się rzuciła! Przeraziłem się ponownie i kiedy postanowiła zrobić zdjęcie mnie, stałem jak słup soli i udawałem grzecznego chłopca. Znów uszedłem z życiem.

Rozumiecie chyba jednak, dlaczego nie mogłem się potem skupić na skokach? Gorzej od Lazaniowego!