Jedziemy do Klikowa na zgrupowanie. Vaciak uznał, że na Puijo nie będzie w tym roku skakania - i może się jeszcze okazać, że to była dobra decyzja. Dziś do gazet ogólnokrajowych trafiła informacja, jak to wczoraj po południu trzech łebków z Ounasvaaran Hiihtoseura zepsuło nam wyciąg. Co za wstyd! Ale czy ja się dziwię? Przecież w Pastuchowie-Reniferowie nie mają takiej skomplikowanej techniki jak wyciąg - tam na skocznię wjeżdża się na reniferach.

Poszedłem dziś pożegnać się z Puijo przed wyjazdem i ujrzałem smarkaczy zasuwających na górę na piechotę w kombinezonach i z nartami. Dobrze im tak, to im zbuduje charakter. A wyciąg stoi.

Żałuję tylko jednego: że nie zobaczę, jak po schodach zasuwają Fircyki Niemeli, które przyjeżdżają do Kuopio na zgrupowanie...

No i że nie wiadomo, czy w tym roku zawitają na Puijo w ogóle Fircyki Koja - widok Bera spoconego jak prosię byłby bezcenny... Dóóóóóóóóóóół.

Jesteśmy już w Ruce i dzięki wszystkim dobrym mocom. Nasze zgrupowanie w Rovaniemi to była jedna wielka porażka. Udało się nam na skoczni przeprowadzić może jeden trening. Już na samym początku kraj zalała jakaś ulewa, padało bez przerwy przez dwa dni. Zalało skocznię, a że nikt nie był na tyle zdetonowany, by uprawiać skoki do wody, skończyło się na treningach na sucho w hotelu. Do tego podtopiło całe miasto i zamokły kable internetowe, dlatego nic nie pisałem. Vaciak jest dla mnie skończony. Jedyne, czym się przejął, to ekipy telewizyjne, jakie zaraz pojawiły się, skoro było to pierwsze jego zgrupowanie jako trenera reprezentacji. Vaciak większość czasu spędzał między lustrem a telewizorem, wyginając się na wzór gwiazd Mody na sukces. Porażka, jeśli mnie pytacie.

Siedzieliśmy więc przez większość czasu w hotelu. Joonas nie przejmował się brakiem treningów, a nawet był zadowolony, bo mógł się uczyć do kursu pralkowego, który ma zamiar mieć latem. Siedział nonstop przed kompem, przeglądając schematy budowy pralek i co i rusz wykrzykując debilne okrzyki zachwytu, podniecając się bębnami i zaworami. Otaczają mnie idioci. Kanapowy, który zatrudnił się w supermarkecie na kasie, uczył się (!!!) instrukcji obsługi kasy fiskalnej. Lappi zaliczył sesję i teraz odsypia amfetaminowy ciąg - odkąd przyjechaliśmy do Ruki, śpi 24 godziny na dobę! Larinto zniknął gdzieś z Niemym - pieprzone pedały. Pastucha na razie widziałem tylko z daleka, jak gonił renifery na Ounasvaarze.

W ramach rozrywki wydzwaniał do nas codziennie Aho, żeby pochwalić się, że jego syn: 1/ patrzy, 2/ uśmiecha się, 3/ bełkoce. I nie chodziło mu o Mico, ponoć naprawdę urodził mu się drugi syn. Czyli ta ciąża nie była jednak urojona... Ja nie wiem, czy Aho naprawdę musi zawsze robić wszystko, żeby się pokazać? Rzucił plotę, że urodzi mu się dziecko na początku maja, i potem przez cały maj dziennikarze ciągle do niego wydzwaniali, a z braku materiału pisali jakieś dziwne niusy o przeszłości i przyszłości Aho, na przykład że zamierza zostać naczelnym krawcem reprezentacji. Luuuudzie...

Jesteśmy w każdym razie w Ruce. Może tutaj uda się nam porządne zgrupowanie, bo przynajmniej tutaj nigdy nie wieje. Tak czy owak: dno.

Człowiek nigdzie nie ma spokoju. Przyjechaliśmy do Pastuchowa, odbyliśmy pierwszy trening, który zwalił mnie z nóg, więc postanowiłem uciąć sobie drzemkę. Wyrwał mnie ze słodkich snów o Kryształowej Kuli telefon. Odbieram, a tam ktoś krzyczy: "Mam syna! Mam syna!" Spytałem: "Kto mówi??" i wyłączyłem telefon. I spałem dalej.

Dopiero potem okazało się, że to Aho dzwonił. Żeby dla takiej drobnostki ludzi z drzemki wyrywać. Ten człowiek nie ma wstydu. Zawsze o tym wiedziałem.

Aho zawsze wydawał się najbardziej rzeczowym członkiem naszej ekipy (oczywiście zaraz po mnie) i wszyscy mogli na nim polegać. Tymczasem ledwo przeszedł na emeryturę, zaraz zaczęło z niego wychodzić drugie ja. Zaczynam coraz bardziej upewniać się w przekonaniu, że tę rzekomą ciążę Aho sobie po prostu zmyślił. No bo słuchajcie - najpierw sam stwierdził na konferencji pożegnalnej, że dziecko urodzi się na początku maja. Teraz nagle w poniedziałek na gali sportu (gdzie - śmiech na sali - został odznaczony za zwycięstwo w Turnieju jako najbardziej emocjonującą chwilę sportową roku. Dlaczego nikt nie pamiętał o moim zwycięstwie na Puijo?? To dopiero był wyczyn!) ogłosił, że termin był na koniec maja i że bachor urodzi się na pewno następnej nocy. Tymczasem minęło kilka kolejnych dni... i nic. Jedno wielkie NIC (zupełnie jak Pastuch).

Oto do czego może doprowadzić bieganie w szpilkach, to jest moja teoria.

Jestem na bieżąco z prasą i dziś w Iltasanomat wyczytałem o sztucznym (?) niedźwiedziu, którego wynaleziono w tym celu, żeby psy nauczyły się zwierza obszczekiwać. Niedźwiedź ma na imię Pena - i wszystko jasne. Nasz drugi trener reprezentacyjny postanowił sobie dorobić do pensji. Idzie lato, więc trzeba sobie na wakacje w Rovaniemi zarobić...