Nie mogę patrzeć na Pastucha. Znów trafił do gazet, bo jeździł po pijaku. Uważam, że takich powinno się izolować. Idzie sobie potem spokojny pieszy ulicą, a tu go taki Pastuch z dzikiej północy może rozjechać. On powinien mieć prawo tylko do jazdy na renach. Hiihtoliitto powinno go wypieprzyć na zbity pysk - może by pojechał do Szwedów albo nawet gdzieś dalej. I mielibyśmy spokój. Jestem w każdym razie oburzony.

Nie przejmuję się tym jednak tak mocno, bo przyjechała do mnie moja dziewczyna z zagranicy i spędzamy miłe chwile, wybaczcie więc, że przez najbliższy czas nie będę nic pisał.

Choć raz nie dóóóóóóóóóóóóóóół.

Veikkaus Tour wkroczył w najlepszą fazę - zawody na Puijo. Przypominam, jestem lokalnym bohaterem. Te zawody postanowiłem zaszczycić swoją obecnością. Na skoczni powitał mnie komitet, a dzieci szły do mnie po błogosławieństwo. Rozdałem setki autografów, dziennikarze walili do mnie z każdej strony, fotoreporterzy przepychali się, żeby zrobić mi zdjęcie, a zwłaszcza mojej połamanej i złożonej nogi. Szkoda, że telewizji nie było... Laski były posikane i rzucały się, żeby mi pomóc się przemieszczać, a dwie nawet się pobiły o to, która ma mi przynieść soczku. Nikt nie patrzył na marne występy cieniasów, którzy męczyli się na skoczni. Wygrał ćpun Lappi i chyba po zawodach próbował odpalić dziennikarzom działkę, ale z wrażenia zapomniał, do której kieszeni ją wsadził. Jaka szkoda, że kombinezony w ogóle nie mają kieszeni... I że w zawodach krajowych nikomu nie chce się robić kontroli dopingowej.

Cieszy mnie natomiast, że Pastuch zajął odległe miejsce pod koniec dziesiątki. Za wysokie progi na jego nogi - Puijo K120 to nie jakaś popierdółka jak Pastuchowo-Reniferowo.

Tylko w jednym momencie się przeraziłem, bo ojciec rzucił się na jakąś małolatę i przy wszystkich zaczął ją ściskać. Mam nadzieję, że ten kabel Joonas nie opowie wszystkiego matce, którą zresztą traktuje już jako teściową. Matka przestanie wypuszczać ojca z domu, a ja przecież potrzebuję kierowcy! Cichcem usiłowałem wydostać się ze skoczni i udowodnić wszystkim, że noga nie noga, ale jeździć samodzielnie potrafię, ale nie wyszło to za dobrze i wjechałem w kupę wiórów pod skocznią. Wychodzi więc, że pomoc ojca jest na razie niezbędna... Dóóóóóóóóóół. Może powinienem zacząć od roweru - jak Kanapowy, który dziś na zawody przyjechał takim właśnie środkiem transportu? Siodełko miał oczywiście wyściełane poduszkami...

Moim jedynym problemem w moim aktualnym stanie jest Vaciak, który koniecznie chce mnie obmacywać, a zwłaszcza moją nogę. Ja wszystko rozumiem, ale dziś publicznie i przy wszystkich zaczął mi ściągać spodnie na skoczni. Pieprzone pedały, wszędzie ich pełno i ja zawsze o tym wiedziałem. Dobrze, że jutro Vaciak jedzie do Vuokatti, a potem zaczyna się Letnia GP, więc będę bezpieczny.

Wracam do życia. Jak moi wierni fani dowiedzieli się z mediów i innych ośrodków przekazu, zostałem poszkodowany. Pisałem, że zgrupowanie w Klikowie to dobry pomysł - nie, to NIE był dobry pomysł i będę Vaciaka za to nienawidzić do końca życia. W Klikowie padłem ofiarą spisku stulecia. Jestem najjaśniejszą gwiazdą fińskich skoków i w ogóle Miszczem - więc nic dziwnego, że moje sukcesy budzą zazdrość. Jestem jednak osobą z natury ufającą ludziom i przyjazną otoczeniu, nie spodziewałem się więc, że moi koledzy z reprezentacji... Najgorsze jest to, że nie wiem, co było konkretnym powodem tego spisku! Jedno jest pewne: już przed pierwszym treningiem w Klikowie podpiłowano mi but. Lewy. Wszedłem na skocznię, zjechałem po rozbiegu z gracją, odbiłem się idealnie z progu, szybowałem z finezją ponad zeskokiem... i wtedy but pękł. Cud, że się nie zabiłem. Już widzę, jak Pastuch zacierał ręce z radości i wyobrażał sobie mój pogrzeb.

Szwaby mnie zoperowały, wstawiono mi w nogę druta i od teraz będę przez półtora roku piszczał na lotniskach w bramkach. Dno dna. Ale pomimo nogi mój duch pozostał niezłamany. Myślę, że to był spisek na rzecz Aho. Wszystkie zaproszone na konkurs pożegnalny miernoty podłożyły się Emerytowi - wynik konkursu znany był, zanim konkurs się zaczął. Aho wygrał i dostał nawet za swój pokurczony lot i markowany telemark pięć dwudziestek. Wiedzieli, że ja się nie ugnę i wygram na Salpausselce, bo jestem tam mistrzem. Przekupili Lumpa, żeby mi załatwił buta - i proszę. A jak sobie pomyślę, że od teraz Aho ma się niby naszym sprzętem zajmować, to włosy mi się jeżą.

Oczywiście nie pojechałem do Lahti na ten marny konkursik. Nie miałem ochoty oglądać, jak stare i młode miernoty płaszczą się przed Aho. Oglądałem potem zdjęcia i widziałem, że tłumy przyszły większe niż na Salpausselän kisat. Co za żenada, żeby w Finlandii na letnich skokach było tylu widzów. Widać pomyśleli, że skoro za bilety trzeba płacić, to jest coś ciekawego.